We zijn onbeleefd
15 07 2008In een onderzoek, uitgevoerd door de Wereldomroep, blijkt dat “we” onbeleefd gevonden worden. Nu kun je lang discussiëren over onbeleefd en beleefd, over wat dat dan betekent, waar het mee te maken heeft, maar het feit is dat mensen ons kwalificeren als “onbeleefd”. Nu wordt deze titel ons gegeven door Nederlanders die in het buitenland wonen. Om zich daar thuis te voelen omringen ze zich met de grootste clichés die Nederland rijk is: klompen, tulpen en misschien wel een bejubeld beeld van beleefdheid.
Nu wordt in hetzelfde onderzoek ook aangegeven dat de in Nederland wonende expats met name de dienstverlenende groepen als zeer onbeleefd ervaren. Andersom, door de in het buitenland wonende Nederlander, is dat veel minder. Daar worden die groepen als meer beleefd ervaren.
Waarom besteed ik hier aandacht aan, omdat het alles te maken heeft met perceptie, de verwachting die de klant heeft. De Nederlander die naar het buitenland vertrekt heeft in eigen land veel moeten opofferen. Hij is murw geraakt door de onbeleefde, niet klantgerichte manier van werken in veel sectoren in Nederland. Geen wonder dat hij de beleefdheid hoog inschat in het buitenland.
Andersom komen de buitenlandse expats met hoge verwachtingen over klantgerichtheid, beleefdheid, naar Nederland. Dan valt hun de houding van de Nederlandse dienstverleners flink tegen.
Illustrerend is het “bedankje”, een simpel “thank you”. Expats geven aan dat ze dat missen in Nederland, Nederlanders in het buitenland waaarderen het. Kunnen we elkaar in Nederland, als vorm van ultieme beleefheid, niet eens vaker bedanken? Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg…. hoor ik u zeggen. Ik zou willen zeggen. Doe nou eens niet gewoon, dan doe je tenminste ook minder gek!
Beste lezers, bedankt dat jullie dit stukje wilden lezen. Bedankt daarvoor!
Paul Avontuur
Reacties : Geen reacties »
Tags : customer experience
Categorieën : Klantgerichtheid, beleveniseconomie












