Knipselarchief
Toen ik studeerde hield ik van die stalen doosjes bij met “fiches”, een kaartenbak eigenlijk met verwijzigingen naar onderwerpen voor mijn proefschrift en citaten uit meesterwerken. Daarnaast had ik mappen met knipsels uit kranten, weekbladen, maar ook zelf gemaakte foto’s van interessante studie objecten. Wat dacht u van bijvoorbeeld een uitvergrote bladluis, of een monumentale baksteen uit de arena van Verona. Ik bedoel maar.
Deze inleiding is alleen maar bedoeld om aan te geven dat het hierboven genoemde archief een “niet-digitaal-blog” was voor mij. Ik verzamelde er mijn ideëen en ik bewaarde interessante materie. Ook mijn hersenspinsels die ik op papier zette, bewaarde ik in mappen en/of dozen.
Nu gebruik ik het blog om mijn “vondsten” te bewaren. Het grote verschil is dat mijn kennis niet meer tastbaar, maar virtueel is geworden. En dat mijn kennis, voor ieder die dat wil, gemakkelijk toegankelijk is geworden. Ze hoeven niet eerst aan te bellen, toestemming te vragen om binnen te komen en vervolgens 3 uur te graven om iets te vinden.
Soms knip ik nog eens wat uit. Een artikel dat me boeit en waarvan ik denk: Dat moet ik bewaren. Maar waar? Normaal gaat alles wat digitaal is naar mijn del.icio.us. Ik heb geen knipselmappen meer. Wat doe ik nu met mijn knipsel? Ok, scannen dan maar. En dan? Uhhhh, op mijn blog?
De vraag is: Is het leesbaar?
Het artikel gaat over een fotograaf, die (als voorbode voor de virtualisering van onze wereld) de keuze heeft gemaakt om zijn bezit te fotograferen en dan weg te gooien. De enige materie die hij nog bezit, is een afbeelding. Nu kun je in het artikel lezen, waarom hij dat doet (als je het artikel kunt lezen).
Mijn knipsel is opgeslagen. Maar omdat mijn blog ook bedoeld is om kennis te delen, vroeg ik me af: “Wat hebben de lezers eraan, als mijn knipsel, gscand en wel, op het blog staat? Ze kunnen het niet lezen!”
En dan blijkt maar weer, dat niets is wat het lijkt. Hetzelfde artikel is natuurlijk ook digitaal aanwezig. Niet alleen op de website van NRC, maar inmiddels ook op mijn del.icio.us pagina. Twijfel. Moet ik blijven scheuren en scannen, of meteen digitaal op zoek naar het bewuste artikel? Ga ik voor virtueel, of blijf ik nog even fysiek met mijn krantenknipsel. Levensvragen… Ruik eens aan het scherm? Ruikt u het artikel ook, zoals ik mijn krantenknipsel heb geroken? Vragen. Strijd tussen romantiek en zakelijkheid. Eindstand bij Paul Avontuur:onbeslist!
Tot zover mijmeringen in de komkommertijd.
Paul Avontuur
